Anders willen werken
Er zijn maatschappelijke trends gaande met grote gevolgen voor de arbeidsmarkt. Voor zover ik me kan heugen worden we in Fryslân voor het eerst geconfronteerd met tekorten op de arbeidsmarkt. Onder andere veroorzaakt door een dalende beroepsbevolking.
Aan de andere kant blijken er nog heel veel mensen aan de kant te staan. Waarvan bijvoorbeeld het opleidingsniveau niet voldoende is, of die lichamelijk dan wel geestelijk niet in staat zijn om te voldoen aan eisen die de werkgevers stellen. Of die door de aanbieders van banen als te “oud” worden betiteld.
In het najaar van 2021 heeft de PvdA al een motie ingediend om de Provincie alle zeilen te laten bijzetten in haar mogelijkheden de arbeidsmarkt te beinvloeden. Ik heb daartoe tevens een opinie stuk in de Fryske dagbladen geplaatst
Bij de grote uitdaging van tekorten enerzijds en de velen die (nog) aan de kant staan anderzijds komt nog een derde aspect en dat is hoe mensen die het werk moeten doen tegen dat werken aankijken. Langzamerhand krijgt ook dit aspect meer aandacht
Een paar al langer bekende voorbeelden. Is het echt wel leuk om heel vroeg in de auto te stappen, meer dan een uur heen en vervolgens meer dan een uur terug om ver van huis je werkzaamheden te verrichten ? En heel eerlijk: in een ploegendienst aan de lopende band, dat doe je toch niet voor de lol, zeker niet voor langere tijd.
En worden er niet reclames gemaakt om voorzieningen te treffen eerder te stoppen met werken? En als je de hoofdprijs wint in een loterij ?
Het werk dat nu wordt aangeboden is steeds minder “zaligmakend”, zeker de manier waarop het moet worden gedaan.
Mensen zoeken naar een betere balans tussen privé en vrije tijd, tussen thuiswerken en op locatie, zij die het kunnen permitteren nemen zo nu en dan een sabbatical. Kortom er is een trend om steeds minder uren te willen steken in werk zoals dat traditioneel wordt aangeboden. In Europees verband zijn we koploper in parttime werken, zo las ik enige tijd geleden in de Leeuwarder Courant.
Maar bovenstaande wil niet zeggen dat mensen niet actief willen zijn. Maar al te vaak zijn mensen actief met andere al dan niet betaalde werkzaamheden naast een “traditionele” baan van bijvoorbeeld 24 uur. Die laatste wordt dan vaak als “noodzakelijk” gezien om dat wat eigenlijk leuk wordt gevonden te kunnen doen. Er lijkt een trend gaande dat te realiseren en steeds meer mensen lukt dat. Wellicht moeten we mensen die het ook wel zouden willen, maar minder mogelijkheden hebben om dat te doen, daarin ook gaan stimuleren.